Artikelindex

 

 

VINO

 

30 juli 2012

Johan de Cleermaeckere 

 

 

Wijn bestaat al duizenden jaren; in het voormalige Mesopotamië zijn bij archeologische opgravingen kruiken gevonden van 7000 jaar geleden met daarin sporen van wijn. De oorspronkelijke wilde wijnstok, de Vitis vinifera, komt uit de Kaukasus en door de centrale ligging van dat gebied kon deze wijnwingerd zich snel verbreiden over onder andere Giekenland en Italië. Dit laatste land produceert inmiddels de meeste hectoliters per jaar van dit heerlijke vocht.

Chemisch gezien is wijn een mixture van water, suikers, alcohol, reservatrol, quercetine, tannine, sulfiet en nog wat andere zaken. Er zijn vele soorten wijnen: rood, wit, rosé, mousserende wijnen, retsina (met hars), Port, Sherry, Madeira (alle met alcohol versterkt), Vermouth, waaraan kruiden toegevoegd zijn. Ik beperk me tot de vino tinto en de vino blanco.

De vino tinto krijgt zijn kleur vanwege de blauwe wijndruif; de schil, met daarin de rode kleurstof, geeft kleur aan de wijn; hoe langer deze in de most (het druivensap) blijft zitten, hoe intenser de rode kleur. Vino blanco kan gemaakt worden van blauwe, maar vaak worden witte druiven gebruikt. De witte kleur ontstaat doordat alleen het druivensap wordt gebruikt, waarin geen kleurstoffen zitten.

Er kan, denk ik, vrij eenvoudig met wijn gesjoemeld worden; beetje meer tannine, ietsje minder quercetine, likje meer van dat, mespuntje minder van dit. Het fenomeen ‘hoofdpijnwijn’ wijst in die richting. In Italië wordt volgens de wereldvoedselorganisatie 50.500.000 hectoliter wijn op jaarbasis geproduceerd.

Nu is Italië niet alleen een belangrijk wijn producerend land  -en is er dus een gerede kans dat er gesjoemeld wordt- het is ook een knotsgek wielerland. Je hoeft niet perse een wielerkenner te zijn om te weten, dat in die sport behoorlijk gerommeld wordt. Er schijnen zelfs Italiaanse doktoren te zijn, die zich daarin gespecialiseerd hebben; Michele Ferrari bijvoorbeeld, wat zal je dan snel gaan als wielrenner! Doping is fout en de sport -zeker de wielrensport- moet schoon worden, vinden renners en officials. Maar doping is al zou oud als de Olympische Spelen! Al in de vijfde eeuw voor Christus werd de Olympiërs van alles toegediend: van moedermelk van jonge mama’s tot de pis van grote wilde dieren. Er zit veel menselijks in het genieten van een bovenmenselijke prestatie; het gaat kennelijk om theater, drama, spanning en spektakel. En daar geeft een sporter veel voor over.

 

Er zit veel menselijks

in het genieten van

een bovenmenselijke

prestatie; het gaat

kennelijk om theater,

drama, spanning en

spektakel.

En dan wordt op de eerste dag van de London 2012 Olympic Games Vinokoerov, koosnaampje Vino, uit Kazachstan -in de buurt van de Kaukasus!- kampioen bij de Olympische wegwedstrijd voor mannen. Aanvankelijk zou hij niet meedoen na een zware valpartij in de Tour van 2011: gebroken heup. De gedachte dat hij voor de vijfde keer aan Olympische Spelen zou kunnen deelnemen, deed hem al snel op zijn besluit terugkomen. De Kazak is -zoals velen- niet onomstreden in de wielrennerij; in 2007 werd hij positief bevonden tijdens de Tour de France, bloeddoping, en geschorst voor twee jaar. Daarvoor was hij al betrokken bij de Spaanse dopingzaak Operación Puerto. Het kostte hem de Spelen van 2008. In 2009 keert hij terug in verschillende koersen en wint onder andere LBL door € 100.000 over te maken op de rekening van Kolobnev, die op wonderbaarlijke wijze ‘stilviel’ vlak voor de finish in Luik.

 

Dan nu de laatste honderden meters van de Olympische wegwed- strijd 2012; welke rare hersenkronkel deed Uran Uran besluiten naar links te kijken, terwijl het gevaar van rechts kwam? Om vervolgens nog eens helemaal naar links te zwalken, zodat Vino de gouden Olympische medaille niet meer kon mislopen. Kort voor deze merkwaardige actie hadden ze even gesproken. “Ik had de benen niet meer om te sprinten,” sprak de Colombiaan. En de winnaar? “Ik heb bewezen dat ik schoon kan terugkeren in de sport.” Is hij inderdaad een schone Vino, een vino blanco of zit er toch een kleurtje aan, is ie een vino tinto? Spreekt hij de waarheid? In Vino veritas?

Dat is nog maar de vraag na het opgevoerde toneelstukje van afgelopen zaterdag in de buurt van Buckingham Palace, waar in 2009 het paard van Queen Elizabeth positief bevonden werd.

 

 

 {fcomment id=17} {ttweet}