Artikelindex

 

 

 

 

TCE weekend in Villa Issum

22, 23 en 24 augustus 2014

 

 

 

dag 1: etappe Eibergen-Issum, 125 km

 

 

verslag: Wim Carpay

Foto's: Henk ter Horst

 

 

Het is eindelijk weer zover dat we kunnen vertrekken voor ons jaarlijks terugkerend “septemberweekend”. Dit keer is het weekend wat vervroegd vanwege veranderingen rond de door ons te organiseren veldtoertocht. Dat is op zich wat jammer, omdat mensen vaak plannen met “vaste” data in hun achterhoofd. Maar helaas kon het dit jaar even niet anders en vertrekken we dus op 22 augustus. Ook mooi, vooral nu het weer helemaal niet zo slecht is. Een week eerder werd er namelijk nog heel wat regen en koude voorspeld!

 

De avond voor het fietsfeest heb ik de spullen al redelijk voor elkaar en kan ik met een gerust hart mijn bed in. Maar……. op de dag zelf moet Anneke, die Wilma en onze bagage op komt halen, “natuurlijk” toch nog “even” wachten alvorens ik klaar ben voor vertrek, want zoals iedereen inmiddels wel weet, ben ik nooit als een van de eersten – bij welk vertrek dan ook – aanwezig. (Foutje of kwestie van een zeer strakke en precieze planning?). Wilma draait de deur achter mij op slot, terwijl ik vertrek richting Pickerhal alwaar het merendeel van de tourclub met hun geliefden reeds klaar staan voor vertrek. Ook Hans Weiss is als “uitzwaaier” aanwezig en heeft het er zichtbaar moeilijk mee dat hij deze keer niet mee kan wegens ziekte van zijn vrouw. Ja, het leven gaat niet altijd over rozen en dat is dan op zo’n moment best pijnlijk. Jammer! Veel sterkte Hans en alle goeds voor jou en je vrouw.

Uiteindelijk vertrekken we om 10.15 uur met elf personen waaronder één vrouw; Margot van Beest en tien mannen: Bart Bast en Bart Hendriks, Leo Sijtsma en Leo van Strien, Henk ter Horst en Pieter Greidanus, Erwin te Nahuis en Johan Voortman èn Bennie Geerdink en ondergetekende.

 

Henk ter Horst heeft een mooie route gemaakt en deze doorgespeeld aan Leo van Strien en ondergetekende. De route blijkt via de Garmins van Henk en Leo en het “Aldi-ding” van Wim goed te volgen. Soms komen we wel op wat “onverwacht” terrein, maar in grote lijnen is het een prachtige tocht, waarover we op wat “oneffenheden” na, zeer te spreken zijn.

 

De route:

We rijden eerst richting Zwillbrock en passeren aldaar de grens met onze oosterburen. Vervolgens fietsen we via Vreden weer naar de Achterhoek (Ratum) om even later wederom de grens te passeren. Tussen Oeding en Südlohn passeren we de Slinge en ter hoogte van Borken de Bocholter Aa. Langs de Pröbsting-See rijden we verder richting Rhede alwaar wij langs het mooie Rheder Schloss het plaatsje Rhede binnenrijden. In de binnenstad van Rhede is onze eerste “ravitaillering” en genieten we van de zéér verdiende Kaffee und Kuchen bij het ‘Kaffeefleck’. Dat is altijd weer een heerlijk moment! Na het “heerlijke genieten” vervolgen we na ongeveer een half uurtje onze tocht richting Issum via een lusboven Dingden door de fraaie Dingdener Heide . Daarna passeren we de Issel tussen Ringenberg en Hammikeln. Vervolgens fietsen we via de Auesee en de Flürener Altrhein naar het veer over de Rijn bij Xanten. Op de pont genieten we van het uitzicht en de rust en versterken we de innerlijke mens met zelf meegenomen “epo”. Leo Sijtsma filmt al gedurende de hele rit verschillende momenten met zijn helmcamera en legt uiteraard ook dit gebeuren vast. (We zijn erg nieuwsgierig naar het uiteindelijke resultaat van de verfilming!) Na de overtocht maken we een grote lus langs de Rhein bij Xanten om vervolgens naar het zuiden te duiken en via Bonninghardt onze prachtige eindbestemming “Villa Issum” te Issum te bereiken. Daar worden wij liefdevol ontvangen door de vooruit gereisde dames èn Theo van Beest. Alles is daar dan ook al prima voor elkaar! Snel douchen dus en genieten van een lekker pilsje.

 

 

 

Later die avond genieten we nog van een overheerlijke barbecue die op een geweldige manier verzorgd wordt door Theo van Beest en Leo van Strien. Uiteraard ook een woord van dank aan Diny ter Horst en Anneke Bast die dit alles echt tot in de puntjes voorbereid hebben. Klasse!

En dan slapen, want morgen wacht er weer een “zware” dag.

 

 

 

 

 

 

dag 2: etappe Issum-Issum 150 km

 

verslag: Erwin te Nahuis

foto's: Johan Voortman, Henk ter Horst

 

Na een mooie vrijdagrit die zonder problemen is verlopen, volgt de zaterdagrit. Na de gezellige vrijdagavond, waarbij de nodige rode en witte wijn en bier is genuttigd, druppelen langzaam alle rijders en niet-rijders de woonkamer en keuken binnen. De meeste van ons zullen bruisen van de energie, want volgens de theorie van Leo van Strien zit er in alcohol veel suiker, waar je weer goed op kunt fietsen. 

 

 

 

De ochtend begint zonnig en het weer ziet er goed uit. Echter dit zonnetje haalt eerst nog een hoosbui op, die gelukkig slechts van korte duur is. Het vertrek wordt derhalve niet veel vertraagd. 

 

 

 

De zaterdagrit met een lengte van 147 kilometer brengt ons in zuidelijke richting. In de richting van  Roermond en Kempen.

 

 

Na 13 kilometer komen we bij een gesloten spoorwegovergang. Vakkundig opent Bart Bast middels een hendel de spoorbomen en kunnen wij onze weg vervolgen. Dat onze oosterburen een erg voorzichtig volkje zijn, blijkt als we verder op de route nogmaals een spoorwegovergang naderen en de spoorbomen zich sluiten. Volgens Leo kan het nooit lang duren, want de rails liggen er al. Een trein komt echter niet en we besluiten toch  over te steken. Volgens enkele inlanders “haben wir recht”.

 

 

 

Na ongeveer 50 kilometer heeft de groep zicht gesplitst. Leo Sijtsma, Bart Hendriks, Margo en Theo van Beest verlaten hier de groep en fietsen een kortere route terug naar Issum. Dit blijkt uiteindelijk toch nog een tocht van over de 100 kilometer te zijn geworden. Pieter en Erwin twijfelen of ze, zoals Leo Sijtsma ze noemt, met de grote meneren meegaan. Ze kiezen ervoor om met de grote meneren mee te gaan; dit blijkt geen verkeerde keuze.  

 

De route vervolgt door een mooi afwisselend landschap met afwisselend landbouwvelden en bossen. Er volgen zelfs enkele hoogteverschilletjes waar de klimspieren aangesproken moeten worden. 

 

 

Onderweg is er tussen de meters hoge mais nog even een korte vergadering, om te overleggen wanneer we koffie gaan drinken. Bart Bast geeft aan gewoon doortrappen tot ongeveer 80 kilometer. Iedereen is het hier mee eens. We zijn er dus snel uit. We besluiten dan ook dat we in plaats van twee stops met deze groep doorrijden tot ongeveer 80km en dan een stop inlassen.

 

Na 75 kilometer begint de hemel donker te kleuren en Wim Carpay begint zich zorgen te maken. Zijn zorgen zijn zo groot dat hij voorstelt om bij de chineesrestaurant koffie te gaan drinken!! Maar aangezien de rest van de groep weinig zin heeft in koffie met een loempia besluiten we toch verder te zoeken. Bart Bast heeft inmiddels zijn fluor gele regenjas aangetrokken. Wellicht heeft dit de weergoden dusdanig verblindt dat het droog blijft.

 

 

In Süchteln is na wat zoeken een Italiaanse ijssalon gevonden waar koffie met een wafel kan worden genuttigd. Dat dit een goede keus is geweest, blijkt al na één blik op de kaart met wafels. De foto's op de kaart blijken door de Italiaanse dame en heer zonder enige moeite tot waarheid te worden omgezet. Leo van Strien haalt zijn stempel en laat nog even, tot groot plezier van de dame, zien dat hij onlangs nog de nodige horeca in de “echte” dolomiti heeft bezocht. Na een compliment dat wij allen zo slank zijn (tot verbazing van Henk) vervolgen wij onze weg. Margo je hebt iets gemist!

 

 

 

Of het door het extra gewicht op het zadel of door gewoon pech komt is de vraag, maar Johan rijdt lek. Als we de weg nog maar net vervolgd hebben en het tempo er weer lekker in zit rijdt Pieter lek. Na ook dit bandje vakkundig te hebben vervangen, kunnen we onze weg vervolgen.

 

 

 

De route brengt ons door velden en bossen en over helaas soms zeer slechte wegen terug naar Issum. De regen blijft op een enkele spetter na uit. Na 150 kilometer komen we aan bij “onze” villa. Waar de tochten van de beide groepen onder het genot van een biertje worden doorgenomen.

 

 

 

 

 

 

 dag 3: etappe Issum-Eibergen 115 km

 

verslag: Leo Sijtsma

foto's: Henk ter Horst, Leo Sijtsma

 

 


 

Het is een uur of tien ’s morgens en we vertrekken voor de “Final Stage”

 

Vanaf Issum, het is heel goed weer, hebben we niet veel tijd om warm te fietsen. Al gauw duiken de “bergen “ van het Uedemer Hochwald op.  Bij Sonsbeck wist de Garmin direct de Reichswaldstrasse te vinden om ons naar het voorgebergte te leiden. We doorkruisen het Tüschenwald. Via mooie vergezichten rijden we naar het Uedemer Hochwald.  Niet iedereen bleek de beklimmingen goed te verteren en Wim Carpay ontpopte zich als een zeer waardevolle en betrouwbare  “stofzuiger”. Hierdoor zijn we gelukkig niemand kwijt geraakt . We reden al gauw langs de boorden van de Rijn. Rechts mooie groene uiterwaarden en links pittoreske huisjes tegen de dijk geplakt. In de verte zagen we de grote gebouwen van Kernwasser Wunderland opdoemen. Daar vlak bij gingen we op de pont. De wegen waren vandaag een stuk beter dan de “avontuurlijke paden “van de voorgaande dag.

 

 

 

 

Aan de overklast van het water pauzeerden we in  Inselgasthof  Naas/Grietherort.

 

We werden hier getrakteerd op gênant grote stukken taart. Een doorsnee gezin zou er iedereen mee kunnen voeden.

 Met een volle, ietwat gespannen buik, ging het naar Nederland met nog steeds prima weer.

 


Op de brug over de Bocholter Aa werd Johan Voortman getroffen door spaakbreuk.

 

Hij mopperde behoorlijk want het bleek inmiddels een chronische aandoening te zijn bij z’n achterwiel.

 

Afijn, het wiel werd wat gericht, de remmen iets losser gezet en zo konden we onze weg vervolgen.

 

Met enige trots zei Henk ter Horst, we naderden Dinxperlo,” Wel even opletten , we komen langs de kleinste kerk van Nederland: De Rietstap!” Leo Sijtsma kon dus niet anders dan te zorgen dat zijn GoPro op scherp stond. 

 

Bij Aalten beklommen we nog even de “ Robert Geesink Col.” 

 

De geplaagde Johan moest op het fietspad tussen Groenlo en Eibergen nog een lekke band verteren.

 

Gelukkig stonden we dicht bij de “Eckberge” en daar lieten de fietsers én de meegereisde dames zich de snacks en vooral de Hefe Weiss goed smaken.

 

De organisatoren werden bedankt voor de mooie routes. Ze beloofden overigens dat we volgend jaar weer in hetzelfde Hotel zouden bivakkeren, maar de avontuurlijke landbouwpaden zouden worden vermeden.

 

 

 

 Ladies Programme

 

De dames kozen er dit jaar voor om heerlijk relaxed de tuinen van Kamp Lintfort te bezoeken. Het bleek een voortreffelijke keuze: ze hebben bijzonder genoten!!

 

 

 

En verder kozen de ladies ervoor om te genieten van de tuin en de prachtige

Villa Issum!