Artikelindex

 
 

Clubweekend Cantecleer

13, 14, 15 september 2013

 

dag 1

 

door: Bart Bast

foto's: Henk ter Horst

 

 

Hoewel het vertrek om 10.00 uur was, vertrok ik vanuit Rekken met nog stevige mist. Dus had ik me goed ingepakt wat later op de dag wel wat veel van het goede bleek te zijn. Maar goed, beter mee, dan om verlegen. Als je dan toch niet veel haast hebt, kan het rustig ook nog wel later worden dan de geplande 10.00 uur.

Over het eerste gedeelte valt weinig spectaculairs te melden, want rondom Eibergen kennen we de wegen natuurlijk wel. Achterlangs en tussendoor ging het richting de IJssel. Via Wichmond/Vierakker en langs Baak en onder Drempt door ging het naar de pont die ons overzette naar Dieren. Bekend terrein voor de schrijver dezes want zijn voormalige woonplaats. Maar dat is inmiddels wel weer enige tijd geleden. Via Oud-Dieren ging het naar de straatweg die Dieren doorsnijdt en richting Ellecom. Bij de stoplichten tussen Dieren en Ellecom ging het rechtsaf via een verhard fietspad het bosgebied in. De meesten van ons kennen wel de Lange Juffer die tussen Dieren en Laag-Soeren richting Posbank gaat. Maar dit bleek dus ook de Lange Juffer te heten. Na linksaf geslagen te zijn ging het langs de uitspanning de Carolina Hoeve midden in het bos en bekend vanwege de pannenkoeken. Vlak boven Ellecom kwamen we op de weg die naar de Posbank leidt. Via de Zijpenberg ging het richting Velp waarbij Bennie allerlei suggesties deed om nog wat klimmetjes aan te doen, maar hij kreeg geen poot aan de grond: de Garmin was alles bepalend. Via het gedeelte van Velp waar Jan Siebelink zijn roman ‘Knielen op een bed violen’ heeft gesitueerd en langs kasteel Biljoen ging het de uiterwaarden in en tussen Velp en Rheden bracht een pontje ons naar de overkant van de IJssel. Aan de overkant werd gerust bij ‘IJs en Zo’; vandaar dat er een (heel klein) bolletje ijs bij het appelgebak werd geserveerd. Hier en daar werd wat kleding uitgepeld en de weg werd vervolgd tussen Westervoort en Arnhem door. In de uiterwaarden ontspon zich een discussie langs welk water we nu eigenlijk fietsten. Meester Wim meende het wel duidelijk te hebben, maar daardoor werd vooral duidelijk waarom de kindertjes in dit land topografisch niet meer zo goed onderlegd zijn. Maar met zijn allen zaten we er wel een beetje naast. Het eerste stuk na Westervoort was het Pannerdens kanaal en de pont bracht ons over het Bijlands kanaal naar Millingen aan de Rijn. Op het stuk voor de pont zijn nog diverse steenfabrieken te vinden, al dan niet in werking. Via de Ooypolder, met regelmatig zicht op de Waal, fietsten we richting Nijmegen. Op dit traject moest nog wel even wat wind verstouwd worden. In Nijmegen ging het meteen links langs de grote weg richting Duitsland. De bedoeling was via de oude Holle weg naar de Zevenheuvelenweg te fietsen. Achteraf bleek dat we niet de Holle weg hadden genomen, maar een andere weg die evenwel over dezelfde bult moest en die uitkwam bij de St. Maartenskliniek. De schrijver dezes meende natuurlijk weer als een gek dat bultje op te moeten fietsen, maar dat leverde vervolgens forse kramp in bovenbenen op bij het opdraaien van de Zevenheuvelenweg. Oorzaak was waarschijnlijk de vakantie in Noorwegen waarvan ik de avond te voren terug was gekeerd met een uiterst slechte nachtrust van woensdag op donderdag op de ferry, een flinke wandeling in Noorwegen, waarbij vooral de afdaling een aanslag op de bovenbenen was en niet te vergeten een bovengemiddelde alcohol consumptie. Met zo min mogelijk inspanning werden de laatste kilometers afgelegd en overleefde ik net. Via een route door het bos werd de Cantecleer bereikt. Na een verfrissende douche en een aperitiefje werd genoten van een uiterst acceptabel buffet. Ondanks het bed dat zo zacht was als een pakje boter had ik een perfecte nachtrust.      

 

 

 

 

 

 

 

 

dag 2

 

door: Hans Weiss

foto's: Henk ter Horst 

 

 

Een heel bijzondere zaterdag zal dit worden.

Na een mooie vrijdag, die bijna geruisloos is verlopen wat betreft pech, bandjes, techniek en zo, maar wel een paar kleine kwetsuurtjes in de beentjes van enkele goed getrainde deelnemers opleverde, nu de zaterdag.

De bedoeling voor deze dag was een prachtige tourrit door het Brabantse land. De weergoden dachten echter anders en de buienradar moest worden geraadpleegd om een aangepast parcours in de Garmin te monteren. De vertrektijd van 10 uur ´s morgens was geen optie voor de gehele groep. De geraadpleegde radar voorspelde om ongeveer 12 uur een verbetering in het weer. Dit betekende een inkorting van de geplande route naar 127 km. Een hele klus voor onze voorzitter, die ondanks alles de mooiste weggetjes heeft weten te vinden.

Na een kop goede zwarte koffie en een bruine boterbol in de achterzak gaan we om 12 uur van start.

Met 11 fietsers vertrekken we richting Cuyk. Eerst nog het heuvelachtige gebied van de Colonjes en Klein America achter ons laten en dan naar het veerpontje. Na bijna 10 km geeft Bart Hendriks aan  de route en de groep te verlaten; hij fietst een kortere weg, die voor zijn gevoel goed was.

Een lekke band (voor Margot), kon ook niet uitblijven; enkele kilometers voor het pontje over de Maas, belanden we in een modderig zandpad met keitjes; een soort crossroute langs de Maas. Als niet-crosser vond ik dat er veel van mij gevraagd werd. Maar het mooie uitzicht maakte alles goed. Bij het pontje aangekomen, bleek dat Margot haar gereedschapkistje niet goed had afgesloten en alle reserves en gereedschap had achtergelaten in de modder.

 

De plaatsen en dorpjes waardoor werd gefietst ben ik een beetje kwijt, maar de rivieren en sloten kan ik me goed herinneren.

Zo gebeurde het dat Pieter Greidanus in Heumen {als ik het me goed herinner} een ‘pakketje’  moest afleveren. Na enige tijd -even een bolletje, reep of iets dergelijks wegwerken- duurde het voor Bennie Geerdink te lang en ging hij op zoek naar Pieter: waar is die toch gebleven? Pieter ondertussen teruggekeerd bij de groep; maar waar is Bennie nu? Ook hij weer bij de groep en dan maar verder. Omdat het weer toch nog een beetje wisselvallig was moesten de regenjasjes keer op keer uit de zakjes, en zo gebeurde het dat onze voorzitter erg in de war was bij het kleden tegen de regen.

Het zoeken naar een gelegenheid voor koffie en taart nam enige tijd  in beslag maar uiteindelijk vonden we in Oss een gelegenheid waar aan onze wensen kon worden voldaan. De Heihoek voor liefhebbers die daar nog eens gaan fietsen. Ook nu weer de regenjassen aan en uit. Nog maar een klein stukje en we komen weer in “Kant en Klaar”, dit dachten velen maar de werkelijkheid was anders.

Na het laatste pontje bij Oijen,  gaat het de dijken op en af, de jassen gaan aan en uit. Het weer speelde ons in de kaart en de wind kwam nu van de achterkant; het tijdrijdersgevoel kwam bij enkele lieden in het hoofd, op de dijk en de wind achter, wie wil dit niet, het tempo was dermate hoog dat er op enig moment moest worden ingegrepen. De tijd gold immers voor de laatste rijder.

Met het mooie weer kwamen er ook veel andere weggebruikers in de wielen en zo gebeurde het dat er op de Maasdijk zo maar 18 Solex brommertjes gepasseerd werden! De grap was, de samenstelling van deze hulpmotoren: ze bestonden uit enkele automaten en enkele nieuwe geïmporteerde modellen uit Frankrijk!  Maar allemaal van een verhuurbedrijf uit Brabant.

 

Iedereen kwam uiteindelijk aan de streep al moest in de buurt van “Kant en Klaar” de schrijver van dit stukje lossen met een aangelopen rem; hiermee werd door de groep niet ingestemd en de oplopende weg kreeg de schuld van alles.

 

 

 

 Ladies Day at Burgers Zoo

 

De meegereisde dames (de niet-fietsende-afdeling) hadden de zaterdag uitgekozen voor een bezoek aan Burgers Zoo in Arnhem. Hieronder een foto-impressie van het bezoek aan hun soortgenoten!