Artikelindex

  FIETSWEEKEND

 WANNEPERVEEN

 

 

vrijdag 14 september 2012

door: Bennie Geerdink

foto's: Pieter Greidanus, Henk ter Horst

 

Op vrijdag 14 september verzamelen zich 13 fietsers van Tourclub Eibergen voor hun jaarlijks fietsweekend.

Bij de begroeting op het plein van vertrek brengen Anneke en Bart Bast heel enthousiast het grote nieuws, dat zij te zijner tijd ook opa en oma gaan worden.

Dit jaar is door Diny ter Horst en Anneke Bast gekozen voor een verblijf op “Waterpark Belterwiede” te Wanneperveen.

In plaats van lekker weer met veel zon wordt er voor vandaag regen verwacht en is het nog koud en ook waait het behoorlijk.

Als Hans Kuiper ziet, dat veel TCE’ers armen en benen bedekt hebben, snelt hij nog even naar huis om zich eveneens warmer te kleden. Hans Weiss zal echter als enige met blote benen vertrekken. “Als je nu al een lange broek aan doet, wat moet je dan komende winter aan doen,” roept hij heel stoer.

 

 

De niet-fietsende dames zwaaien de volgende TCE'ers uit:

Henk ter Horst, die de route heeft bepaald; Leo van Strien, meesterknecht; Leo Sijtsma, met een van videocamera voorziene helm op om één en ander vast te leggen op beeld; Arlene van Strien, Bart Hendriks, Bart Bast, Theo en Margo van Beest, al vroeg uit Bunnik vertrokken!; Pieter Greidanus, Hans Kuiper, Hans Weiss, Wim Carpay en Bennie Geerdink.

De dames zullen per auto (met alle bagage) ook in Wanneperveen komen, na eerst in Staphorst een museum bezocht te hebben.

 

Er wordt in een vlot tempo weg gefietst en we bereiken al snel via Hengevelde, Ypelo en Hellendoorn enkele  'beklimmingen' waaronder de Sanatoriumlaan en Lutterberg; deze laatste herinneren enkelen van ons zich nog van de Elfheuvelentocht, destijds gemaakt door Jozef Tebroke.

 

Ondertussen is het wel op een miezerige manier gaan regenen en hebben sommigen de regenjacks aangedaan. Dan bereiken we café  Schoenmaker in Luttenberg, alwaar de koffie met appelgebak (daar doen we het toch voor !!!) ons goed zal smaken.

 

Na de pauze kunnen de regenjacks uit en fietsen we richting Dalfsen, waar we de Vechtdijk op gaan om via Berkum in Hasselt aan te komen. Opnieuw is het gaan regenen en de eerste lekke band is er (daar zou het ook bij blijven vandaag); Hans Kuiper is het slachtoffer. Na Hasselt fietsen we over een dijkje richting Zwartsluis en gaan vervolgens richting eindbestemming Wanneperveen. Terwijl we op de Blauwhandseweg fietsen, gaan de hemelsluizen open en worden we alsnog kledderkliedernat; gelukkig zijn het nog maar enkele kilometers tot de plaats van bestemming.

 

Met zo’n 120 km afgelegd te hebben met een gemiddelde snelheid van 28 km per uur doen we het vandaag. Het geplande extra rondje van 40 km slaan we over: reden regen.We zoeken de huisjes, terwijl de dames ons hebben zien binnen komen. Een lekker warme douche doet ons goed.

 

Voor de avond is er een barbecue geregeld, waar we ons aan te goed doen met de nodige drankjes. Na enige aanmoedigingen raakt de schaal helemaal leeg; perfect ingeschat, dames !!!

We zitten nog wat gezellig bij elkaar te kletsen onder het genot van een kopje koffie en de meegebrachte drankjes en versnaperingen, waarna we lekker gaan slapen……

 

 

 

 

 

 

zaterdag 15 september 2012

door: Leo Sijtsma

foto's: Leo Sijtsma, Henk ter Horst, Pieter Greidanus

 

De zeer royale BBQ van gisteravond heeft ons voldoende energie opgeleverd om vandaag de 150 km lange tocht naar Fryslân te volbrengen. Het weer ziet er goed uit en dat hebben ook wel nodig na de regen van gisteren. Er is veel wind, maar dat hoort er bij in dit vlakke land aan de boorden van de voormalige Zuiderzee. Gelukkig eerst tegen en dus vanmiddag op de terugweg in de rug. Even over tienen starten we richting St. Jansklooster (ja, van Evert van Benthem). Even voorbij Blauwe Hand krijgt Margo een lekke band en dat gaat in eerste instantie voorbij aan de koprijders. Gelukkig komen die er nog op tijd achter en zo is na het band wisselen iedereen er weer bij. We fietsen tussen de Belter Wiede en de Beulaker Wiede door. Henk ter Horst en Leo Sijtsma wisselen even wat schaatsherinneringen uit. Tijdens een aantal stormvloeden eind 1700 zijn deze meren ontstaan. Het dorpje Beulake is daarbij verdronken. Na St Jansklooster gaat het richting het mooie voormalige vissersdorpje Blokzijl.

Langs de kolk ontwaren we wat mooie geveltjes uit de gouden eeuw. We gaan verder over de oude Zuiderzeedijk richting Kuinre. Hier en daar, onder andere bij Blankenham, zien we een aantal waterplassen (kolken) die zijn ontstaan door dijkdoorbraken van de Zuiderzee.

Bij Kuinre fietsen we even langs de rivier de Linde en daarna langs de rivier de Tjonger. Ook hier liggen weer dierbare herinneringen van onze schaatsers. De oplettende fietser zag al dat we nu in Fryslân zijn o.a. herkenbaar aan de boerderijen met Ûleboerd (gevelteken) en ontvouwt zich voor ons het weidse Friese landschap..

Tegen de stevige wind in bereiken we Lemmer, ja van Rintje en Epke.

Diegene die net buiten Lemmer even oplettend naar links heeft gekeken, zag daar het grootste stoomgemaal ter wereld. Het Woudagemaal werd gebouwd in 1913 en staat sinds 1998 op de Unesco Wereld Erfgoed lijst. We rijden in een lekker zonnetje een stukje langs de dijk richting Âlde Mardum waar onze eerste stop is. We worden getrakteerd op een heel bijzonder appelgebak en lekkere koffie. Pieter en Leo S moeten even op de foto met een Friese Vlag over de schouders. Uitgerust en met zin om weer verder te gaan, vertrekken we richting Mirns. We gaan een klein stukje over de dijk over de Elfstedenroute en hebben een fantastisch uitzicht op het IJsselmeer. Leo Sijtsma is even teleurgesteld dat we niet over Laaxum rijden langs het monument ter nagedachtenis aan de Slag bij Warns op 26 september (!) 1345. Het leger van Graaf Willem de IV van Holland, die het snode plan had om Friesland te veroveren, werd hier door de Friezen verslagen. Onze voorzitter zei dat onze tocht te lang zou worden als we dat in de route zouden opnemen (en daar had hij gelijk in).

Even voor Kolderwolde krijgt Pieter een lekke band. Het band wisselen gaat redelijk snel, maar het wiel er in steken blijkt andere koek, het wil er niet meer in. De voorzitter schiet te hulp en na veel technisch gemorrel lukt het toch uiteindelijk  -met deskundige assistentie van mekanieker Hans Weiss-  het ros weer aan het rollen te krijgen.

Al snel komen we door Sleat, misschien wel het mooiste stadje van Fryslân. Met een flinke wind in de rug gaan we via Spannenburg (Communicatietoren) en langs het Tjeukemeer naar Weststellingwerf. In de buurt van Echtenerbrug hebben we de laatste stop, heerlijk op het terras. We rijden weer langs de Tjonger en Linde , maar nu richting Ossenzijl. Door de weerribben rijden we naar Giethoorn en vandaar naar Wanneperveen.

Een heel mooie route, prima weer, lekkere stops en weinig pech, kortom een prachtige fietsdag. Onze waterratten Bart H, Wim en Margo duiken nog even de Belterwiede in!

 ’s Avonds te voet naar  Aan ’t Wiede. Een gezellig restaurant met -naar bleek- heerlijk eten. Nog even naborrelen en morgen naar Eibergen.

 

 

 

 

 

zondag 16 september 2012

door: Pieter Greidanus

foto's: Pieter Greidanus, Henk ter Horst, Anneke Bast

 

 

Toen ik zondagochtend wakker werd en een ergens klotsend geluid meende te horen,  dacht ik dat Bart Hendriks al in bad lag, vervolgens schoot het me te binnen: ‘neen , d’r is hier geen bad’, maar wel een bad buiten en wel de Belterwiede!

Dus opnieuw staat ons voor de terugreis  veel westenwind te wachten en jawel buiten woei een volle windkracht 4 uit het zuidwesten. Het kon weliswaar nog slechter (zuidenwind), maar om met Bart Bast te spreken: ‘daar worden we toch nog druk mee’.

Vanaf het waterpark Belterwiede zijn de eerste kilometers gelijk aan de laatste van de tocht van vrijdag: we fietsen richting Zwartsluis.

Deze terugtocht  kun je ook de pontjesroute noemen: drie keer passeren we een rivier m.b.v. een veerpont.

De eerste keer gebeurt dat al vrij snel na het vertrek: we steken het Zwarte Water over van Zwartsluis naar Genemuiden. Om daar te komen moeten we op de eerste dijk  -eigenlijk was het hele fietsweekend één grote Dijkentocht-  al zwaar tegen de wind in harken. Daarna loopt de route over de prachtige Cellemuidendijk richting Hasselt. Een zwarte duif, die we in Hasselt op het fietspad tegenkomen, kan dat helaas niet navertellen; het beestje vindt er een gewelddadige dood door in één van de wielen te vliegen. 

Hasselt laten we  overigens links laten liggen om via de Zwolse dijk verder te pedaleren.

Vervolgens draaien we om de buitenwijken van Zwolle heen om bij de veerpont ’s-Heerenbroek-Zalk te geraken.

Via de Geldersedijk fietsen we langs de mooiste rivier van Nederland, de IJssel, tot aan Hattem. Na dat we deze plaats gepasseerd zijn, volgen we de rivier opnieuw via Werverdijk en de schilderachtige Marlerdijk om bij het veer Vorchten-Wijhe te komen.

Opnieuw veel westenwind tegen en dan is het met al het inhalende verkeer lastig fietsen in een groep van 13 fietsers. Het pleit er opnieuw voor om vooraf  afspraken te maken over snelheid, inschuiven en de groep bijeen houden, maar het nakomen ervan blijft lastig met zoveel zijwind en verkeer, zo bleek.

Na alle gezwoeg op die winderige dijken is het nog een aantal kilometers naar Broekland, waar we bij café De Hoppe koffie mét gebruiken, lekker op het terras; we hebben er dan ongeveer 63 van de 117 km op zitten.

Na de pauze vervolgen we de tocht langs de zuidkant van Heeten richting plekjes als Okkenbroek en Dijkerhoek; na het oversteken van de A1 krijgen we café de Wippert in zicht en fietsen we met een zuidwestenwindje in de rug door het gebied tussen Laren en Markelo om vervolgens via de Stokkumerbroekweg het Twenthekanaal over te steken.

Inmiddels zijn we dan op bekend terrein aangeland en ‘dat fietst toch een stuk lichter’ aldus Bart Hendriks. Via o.a. de Geesterseweg en Haarlo komen we iets voor vieren in Eibergen aan (nog vóór de dames!) en sluiten het weekend af op de bekende manier.

 

 

Bij het afsluitende biertje is het tijd voor een eerste evaluatie:

  • Het is gelukkig goed gegaan – 4 lekke banden maar geen ongelukken.
  • Het weer was vrijdag tamelijk slecht maar herstelde zich daarna prima ondanks de soms krachtige (tegen-)wind.
  • We moeten voor het volgende seizoen ook voor een kleinere groep betere afspraken maken m.b.t. het  tijdig signaleren van potentiële gevaren, allemaal stoppen bij een kruising (en niet de ene helft wel en de andere niet) en  daarna weer langzaam als groep opstarten, etc.
  • Leo’s inspanning als rijdend cameraman werd erg op prijsgesteld. We kijken met spanning uit naar de resultaten: de  eerste preview zag er zaterdagavond goed uit!
  • Tot slot: Henk ter Horst, veel dank voor de prachtige routes en Diny en Anneke voor de logistieke voorbereiding en afhandeling van het ‘goederen’vervoer.

 

  

"Ut was machtig mooi!"

 

 {fcomment id=16} {ttweet}

 

 

 

Ladies clubweekend 14-16 september 2012

door: Anneke Bast

foto's: Anneke Bast

plaatje: Henk ter Horst

 

Om 10:00 de fietsers uitgezwaaid en toen aan de koffie bij Diny ter Horst. Bagage en proviand ingeladen en op weg naar Wanneperveen. Om niet te vroeg aan te komen, we konden pas vanaf drie uur in de huisjes, besloten we om naar Staphorst te gaan. In Staphorst aangekomen regende het pijpenstelen; het gaf een wat sombere sfeer. Eén troost: wij zaten niet op de fiets! Op zoek naar de museumboerderij. Leuk om de sfeer van weleer te proeven.  

In Wanneperveen aangekomen hebben we de huisjes bekeken. Ze lagen prachtig aan het water, geweldig uitzicht. Inmiddels hadden we wel zin om iets te eten en dus gingen we naar het eetcafé bij de ingang van het park. We gingen zo zitten dat we de mannen konden zien aankomen, gezien het weer wilden ze waarschijnlijk zo snel mogelijk een warme douche!

De eigenaar had niet zo’n goed humeur vandaag, kan komen door het slechte weer of hij heeft een wat minder zorgzame vrouw dan ‘onze’ fietsmannen!

’s Avonds stond er een barbecue op het programma; was goed verzorgd en vooral de rabarber viel in de smaak.

 

Zaterdagochtend, nadat de  fietsers waren vertrokken, gingen we richting Giethoorn. Na enige discussie over welk bootje het moest worden, werd er gekozen voor een rondvaartboot. Het voordeel daarvan was dat er wat verteld werd onderweg. De schipper heeft inderdaad ongeveer drie zinnen uitgesproken. Hij gaf uitleg over het wapen van Giethoorn en het ontstaan van de naam en over de voordeuren zonder klink. De voordeur werd twee keer gebruikt: als men ging trouwen en bij overlijden.

Tussen de middag heerlijk gegeten, pannenkoeken en broodjes kroket. Daarna struinen langs de leuke winkeltjes. In Giethoorn wil men de omgeving graag schoonhouden en het is dan ook verboden in het openbaar te ‘pissen’ en ‘poepen’. Vanwege de vele toeristen uit verschillende landen is er een bord geplaatst, dat voor een ieder te begrijpen is!

Terug in het park konden we nog heerlijk buiten zitten aan het water. Een lekker drankje, toastje met Noorse zalm erbij: het ultieme vakantiegevoel!

Om 19:00 uur werden we in het restaurant, één kilometer verderop, verwacht. We werden vriendelijk ontvangen en alles stond al klaar. Het eten was prima en ook hier kwamen we de rabarber tegen! Waarschijnlijk dezelfde leverancier!

De wandeling terug was goed voor de spijsvertering. Daarna nog gezellig bij elkaar gezeten.

 

Zondagochtend: de heren op de fiets, de dames opruimen en de laatste check in de huisjes. Ons plan om nog heerlijk aan het water te zitten viel in duigen gezien de frisse wind. 

Koffie gedronken en gezellig gebabbeld over van alles en nog wat, waarover ik niet verder ga uitwijden.

Met wat omzwervingen om 15:30 uur terug in Eibergen. Het was een geslaagd weekend, op naar volgend jaar! 

 

{fcomment id=16} {ttweet}